Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Jeugd geeft raad.

Jongeren hebben alvast door dat onze veiligheid niet enkel met drones en F35's kan gegarandeerd worden.   "De Europese begroting voor de komende vijf jaar zet het klimaat dus best centraal." vindt Caroline Herman, VN-Jongerenvertegenwoordiger voor Klimaat in een opiniestuk dat in MO*Magazine verscheen . 

AI met de voeten op de grond

Immateriële vooruitgang heeft geen limieten, materiële middelen zijn eindig. Technologische utopisten en spirituele toekomstdenkers vergeten soms dat hun wilde dromen vooralsnog altijd een schaarse materiële component bevatten. Dat geldt òòk voor de snelgroeiende artificiële intelligentie. De aantrekkingskracht van de revolutionaire mogelijkheden en de kans op fabuleuze winsten van AI is groot. In deze wereld bepalen winstambities ook grotendeels de keuze waaraan onze schaarse materiële middelen worden besteed. Maar koken kost geld. Ook voor AI. En de stijgende prijs van AI-'tokens', zet de commerciële AI-klanten al een beetje terug met de voetjes op de grond.  Beleggers in fysieke datacenters ligt het anders: nemen echter de vlucht in de lucht, als de aarde zijn beperkingen stelt, heeft die schijnbaar 'no limits..'.  Niet alleen de US mikken met Musk en Bezos op het mogelijke concurrentieel voordeel van datacenters in de ruimte. Ook Europa zal eerlang beslissen of het ...

Verdediging tegen hitte.

Eén studente deed mij, in mijn snikhete woonkamer,  in het putje van de hittegolf, een zucht van verlichting slaken. Zij was de eerste persoon die ik op de radio hoorde die het niet alleen had over hitte-plannen en klimaat-adaptatie, maar ook nog bleek te geloven om iets aan de oorzaak te kunnen doen.   31° was het. Ik heb zelf geen airco, maar ik had die middag even in een gekoelde wachtzaal doorgebracht. Toen ik daar buiten kwam voelde ik hoe snel ik al vervreemd was van de hete werkelijkheid. Ik stelde mij al meteen voor hoe de meer vermogenden en invloedrijken van hun geklimatiseerde bureaus, in hun gekoelde autos zouden stappen op weg naar hun ge-aircontionede huizen. Weg urgentie! Weg momentum om er écht iets aan te doen.! Welkom 'business as usual' en zijn kortzichtige prioriteiten.. Wie verdedigt ons effectief? De vervreemding is niet nieuw. Het paniekerig schrappen van treinen en bussen vanwege de hitte werd als een fait-divers bericht. In feite was het een capit...

"Een brandbom op onze moerbeiboom."

De meeste Vlamingen kennen oorlog enkel van de pellicule. Tussen zijn wreedheid en de eigen ervaring zit een veilig scherm. Al wie de grote oorlogen op ons eigen grondgebied nog aan den lijve ervaarde, is intussen verdwenen. Zo ook mijn moeder. Maar ik heb nog een opname. Op 93-jarige leeftijd deelde zij enkele van haar herinneringen over het begin van de oorlog in her dorp.  Ze was toen 18 jaar.  Mei 2015  Beluister hier de pakkende getuigenis  over vluchten, dode soldaten, ..en een moerbeiboom. Juni 2026 "Het duurt drie generaties vooraleer de wonden van een oorlog geheeld zijn"  Als telg van de 1e na-oorlogs generatie, kreeg ook ik wel wat oorlogs-lading mee. Mijn 'drive' voor het maken van deze blog zal daar ook wel uit voort komen: "niet wachten op oorlog, maar proactief aan vrede werken!"  In mijn 'oorlogs-erfenis' zat echter nog iets moois verborgen: namelijk 'het verlangen naar een moerbeiboom !'  Intussen is dat verlangen vold...

Taalstrijd.

Taalstrijd is een belangrijke brandstof voor vele nationalistische oorlogen. Ons 'gepacificeerde' land ondervindt nog dagelijks de 'collateral damage' van een taalstrijd. Soms doet het deugd om perfect tweetalige kinderen te ontmoeten. Zij lijken van nature bruggenbouwers, ambassadeurs voor wederzijdse vrede en begrip.  Maar dat wordt niet iedereen zomaar in de schoot geworpen. Mijn eigen verhaal. De 'dortoir' van het internaat Saint Louis. Ik sliep precies in dat bed op de voorgrond. 1969 Het jaar voordien speelden we nog op de speelplaats: "Leuven Vlaams! Leuven Vlaams!".  Die van 't zesde waren de politie, wij waren de protesterende studenten. "De Walen, de Walen wat doen we ermee? Wat doen we ermee? We vegen ermee, we vegen ermee de straat. De straat !". Het ging er soms wild aan toe, zodat de 'meesters', die wel wat tumult konden verdragen, af en toe moesten ingrijpen. Vermoedelijk bootsten we na wat we op televisie zagen. Of...