Defensie Vlaanderen & de Wereld

De temperatuur stijgt. Gelukkig hadden we net nog even een regenperiode: alles groeit en bloeit! Maar de effecten van klimaatverandering geven ons één zekerheid: er komen nog extreem droge en extreem natte periodes. De kans op rampen is groot: rampen waar Vlaanderen zich op kan voorbereiden; rampen die Vlaanderen slechts kan afwenden door zowel lokaal als wereldwijd samen te werken.. rond water.  Wat niet ziet niet deert? De meeste Vlamingen kennen water als iets dat vanzelf uit de kraan stroomt; als veelal ongewenste regen of als overvloed in zeeën en rivieren. Wat zich ònder de grond afspeelt blijft meestal buiten het zicht. Nochtans is dat net van zeer groot belang voor onze waterveiligheid.    Eind mei 2026: toch alweer 'code geel'. "Na een zeer droge maand april blijven de waterpeilen en grondwaterstanden in Vlaanderen onder druk staan. Op verschillende locaties in onbevaarbare waterlopen, vooral in het westen, worden kritieke drempels onderschreden. ( VMM )....

' Straatvinken '. Centrum Kontich. Ik tel samen met mijn zus een uur lang het verkeer op de Antwerpsesteenweg. De uitslag is verbijsterend. We tellen 684 gemotoriseerde voertuigen en welgeteld 56 voetgangers. Er passeren ook 174 fietsers (waarvan 21 bakfietsen). Meer dan 10 auto's per minuut, grotendeels met één persoon; amper voetgangers, in het midden van een dorp. Het is duidelijk dat er iets grondig mis is met de persoonlijke en georganiseerde invulling van onze behoefte aan  mobiliteit. De Antwerpsesteenweg, een Heerweg van minstens 2000 jaar zag al heel wat verkeer passeren. Een AI reconstructie van de eerste verharding in rond 1650..   Hadden zij vroeger een levendige functie van allerlei soorten weggebruikers. Vandaag worden vele dorpstraten volledig gedomineerd door de auto.   Hoe is het zover kunnen komen?   "Waarom koos een dichtbevolkte regio als Vlaanderen grotendeels voor een toekomstbeeld met onbeperkt gebruik van de individuele auto?" Het be...

Militaire opbouw gaat dikwijls over defensie van 'onze' waarden. Maar welke waarden willen we verdedigen? Hoe verdedigt onze regering die waarden? Hoe verdedigt zij die tegen buitenlandse inmenging? Waarden verdedigen begint met ze te herkennen wanneer ze worden aangevallen — ook als de buitenlandse aanvaller geen leger heeft, maar een aandeelhoudersstructuur. Zondagsrust De zondagsrust was tot voor kort een collectieve praktijk die waarden als gemeenschappelijke tijd, rust en sociale cohesie beschermde. Er is minder verkeer, mensen moeten niet gaan werken of naar school. De meerderheid is dus VRIJ om te sporten, met hun gezin een uitstap te doen, religieuze of spirituele samenkomsten bij te wonen, of gewoon te zijn, te genieten, te verwerken, zich te vervelen zelfs.   De zondagsrust was een cultureel gebruik dat niet alleen religieuze maar vooral ook sociale gronden had. Lange tijd beschermd door een 'religieuze plicht' — bleef de zondagsrust niet gespaard door de indu...

De finale van het 70e Eurovisiesongfestival: 5 landen boycotten deze editie uit protest tegen de deelname van Israël. De andere omroepen blijven bij het standpunt 'Eurovisie is apolitiek'. In 2009 trad Israël nog zelf op met een duidelijk politiek statement: de Israëlische zangeres Noa zong er samen met de Palestijns-Bulgaarse Mira Awad het lied "There must be another way". Jaren geleden was ik, heel toevallig, voor een week chauffeur en roadie voor een tour van Noa door Frankrijk en Luxemburg. En ook Mira kon ik live ontmoeten, nadat ze  een optreden met leerlingen van het Rozenberg-college in Mol had afgesloten met een prachtige versie van 'Imagine'. Noa was destijds voorbij haar grootste succesperiode met hits als 'Beautiful that way' en optredens tot en met in Carnegy Hall. Zij leek wat moeite te hebben om een trapje lager op de ladder van roem te moeten zingen. Zij leed ook onder een onuitgesproken boycot van Israëlische artiesten. Mira z...

Ik spreek met een Vlaams Belang-militant over oorlog & vrede. We zijn het erover eens dat financiële belangen een belangrijke motor zijn die de oorlogsmachine aan de gang houdt. Wat het Midden-Oosten betreft heeft hij een fatalistische, op ‘volksaard’ gebaseerde visie: “Die mensen zullen altijd vechten, die zijn zo.” Ik deel mijn overtuiging dat er daar veel meer in het spel is dan individuele of etnische verschillen, en dat de meeste mensen ook daar vrede willen. Opnieuw vinden we elkaar: “Ja, wie zou er nu oorlog willen? De meeste mensen willen dat niet.” , beaamt hij. Dat “de meeste mensen geen oorlog willen” is erg belangrijk. Het beeld dat ‘de anderen’ de oorlog willen, is namelijk één van de belangrijkste motoren van de oorlogsmachine. Defensie die gebaseerd is op dat beeld voedt de angst en de vervreemding van de ‘ander’. ‘Een land’ is geen mens. Machthebbers en burgers zijn dat wel. Ik ben een vurig pleiter tegen het voortdurend antropom...

Drinkwater. Het is één van de belangrijkste maar meest onderschatte strategische 'resources'. Het vernietigen of vergiftigen van de drinkwater-voorzieningen is een eeuwenoude tactiek om de defensie van de vijand te breken. Ons Belgisch nationaal-crisiscentrum onderkent wel de mogelijkheid van een 'drinkwaterverstoring door een aanval 'op vitale infrastructuur', maar gaat daar verder licht mee om. Langzame zelfvergiftiging van de watervoorziening valt al helemaal buiten de scope.  Met de recente versoepeling van de drinkwaternormen voor 'triazolen' in West Vlaanderen staat de drinkbaarheid van ons water nu wel plots in de aandacht. Onafhankelijk Vlaanderen? Vlaanderen zou erg voorzichtig moeten omgaan met zijn eigen water. Voor zijn drinkwater is het nu immers voor 57% afhankelijk van Waalse of buitenlandse aanvoer. En dat gaat niet alleen om het Spa-water dat de WestVlamingen massaal aankopen vanuit voorzorg, een voorzorg die de Vlaamse Overheid naar hun men...

"Als iedereen voor zijn eigen deurtje veegt.." is er vrede? Neen. Want zonder aangepaste en rechtvaardige inrichting van de straat, zal de conflictmaterie zich op diverse plaatsen en bij bepaalde gebruikers blijven ophopen en de rest van de straat bedreigen. Het gevaar van opgehoopte wanhoop af en toe eens afbranden is niet veel 'avance'. Altans niet voor de wereldvrede en -veiligheid.  Toch wordt ook wereldvrede wel degelijk ook mee gemaakt door inspanningen (en ontspanning!) op ieders kleine individuele niveau. "stap voor stap".  Dat is wat de vele 'wandelaars voor vrede' nu ook heel uitgesproken: het beoefenen van innerlijke vrede. Ze doen dat niet om de wereld aan zich te laten passeren, maar om steeds beter te leren om op een opbouwende manier met conflict om te gaan, en om te kunnen vechten voor vrede  zonder zich te laten leiden door angst of ongekende emoties. Training We blijven in metaforen. Welke 'spieren' dien je als peace-warrio...

Het gevaarlijkste aan militaire 'oplossingen' en aan de gevolgen van de massale productie en verspreiding van wapens in de wereld, zijn de ANGST, de HAAT, de ONTWRICHTING die zij teweegbrengen. De materiële wederopbouw na een gewelddadige conflicten is één ding. Veel moeilijker is de heling en het herstellen van echte vrede en vertrouwen. De meest rechtstreekse defensie tegen oorlog en overheersing bestaat dan ook uit de opbouw van vertrouwen, vrede, rechtvaardigheid en verstandhouding. Vredesopbouw gaat niet om holle woorden maar om elk contact, elke concrete stap die gezet wordt in deze wereld. The Peace-walk Vandaag start in Leuven een nieuwe groep van de 'The Peacewalk' een tocht vanuit verschillende plekken in Europa richting Jeruzalem. Er nemen, zij aan zij, mensen aan deel van verschillende culturen, religies en landen.  Het is tegelijk zowel een symbolische als een praktische tocht: onderweg wordt er geleerd over conflict en vredesopbouw, zowel innerlijk als uit...