Songfestival in tijden van oorlog & vrede.

De finale van het 70e Eurovisiesongfestival: 5 landen boycotten deze editie uit protest tegen de deelname van Israël. De andere omroepen blijven bij het standpunt 'Eurovisie is apolitiek'.

In 2009 trad Israël nog zelf op met een duidelijk politiek statement: de Israëlische zangeres Noa zong er samen met de Palestijns-Bulgaarse Mira Awad het lied "There must be another way".

Jaren geleden was ik, heel toevallig, voor een week chauffeur en roadie voor een tour van Noa door Frankrijk en Luxemburg. En ook Mira kon ik live ontmoeten, nadat ze  een optreden met leerlingen van het Rozenberg-college in Mol had afgesloten met een prachtige versie van 'Imagine'.

Noa was destijds voorbij haar grootste succesperiode met hits als 'Beautiful that way' en optredens tot en met in Carnegy Hall. Zij leek wat moeite te hebben om een trapje lager op de ladder van roem te moeten zingen. Zij leed ook onder een onuitgesproken boycot van Israëlische artiesten.

Mira zocht haar heil in Engeland omdat ze in eigen land als artiest helemaal geen mogelijkheden had.
Mira's bekende lied: 'Think of others'. De stille versie, toen de vernielingen nog niet zo'n hallicunante vormen hadden aangenomen en de meer recente, dromerige en tegelijk harde versie..

Maar beide dames bleven dikke vriendinnen. En groeiden. Hier zingen ze het zelfde lied, in Berlijn.

"Als vredesactivisten werden we vaak naïef genoemd.
Maar het alternatief voor vrede is de hel waarin we tegenwoordig leven.
Als kunstenaars omarmen we complexiteit.
Dat is de essentie van kunst en van het leven zelf.
Het is onze taak om een visie op een betere toekomst te schetsen en jullie allemaal uit te nodigen om je bij ons aan te sluiten. De symbolische betekenis van ons optreden vandaag in Berlijn zou elke scepticus moeten bewijzen dat zelfs de bloedigste conflicten tot een oplossing kunnen komen."

"There must be another way !"

Walking the talk

Zowel Noa als Mira zingen niet alleen over vrede, maar werken er ook constant aan, dag in dag uit.
Na de aanslagen en ontvoeringen van Hamas trok Noa naar de getroffen streek om daar te zingen en mee te treuren. Ook Mira Awad sprak zich ook voortdurend uit tegen zowel de Hamas-terreur als de terreur van het Israëlische regime in Gaza als die van de extreem-rechtse kolonisten op de Westelijke Jordaanoever, maar vooral vòòr connectie, verbinding: 'een andere manier'.

Luister zelf:

Jawel, artiesten zijn altijd gediend met wat 'zichtbaarheid', hoor ik u zeggen. En Noa kan er wat van om zich te presenteren. Maar we beseffen niet hoeveel moed dit vraagt, de bagger en dreigingen die zij over zich heen krijgen..

Toch geven zij niet af.

Muziek brengt hoop.

Om dit 'alternatief songfestival' af te sluiten: 
Noa met o.m. met Palestijnse soupraan Nura Darwish en het arabisch-joodse vrouwenkoor Rana 6 dagen geleden in TelAviv. Ze zingen 'BellaChiao' in het Farsi (Perzisch), Hebreeuws en Engels.

 

Muzikaal tegengif

Wereldwijd ijveren burgers voor vrede, tegen hun eigen regeringen of gewapende machthebbers in. Wereldwijd bouwen burgers aan vrede en welzijn. Artiesten van alle nationaliteiten spreken een gemeenschappelijke taal. Zij kunnen echt mee het tegengif kathalyseren tegen dstupiditeit en de manipulatie van een veralgemenend vijand-beeld dat de destructieve oorlogsmachine wereldwijd mee aandrijft. 

Labelspersoonlijk►"Dit verhaal en beschouwing visie zijn geïnspireerd door persoonlijke ervaringen en contacten."

 richting ►"Toon en versterk de positieve en verzoenende krachten in alle geledingen van de maatschappelijen van 'bevriende', 'bedreigende' en vijandige naties.