Defensie Vlaanderen & de Wereld

Oorlog & vrede zijn geen individuele zaak.. Toch is individuele innerlijke ontwikkeling één van de voorwaarden voor de totstandkoming van een duurzame wereldwijde vrede & veiligheid. De wereld toont vandaag op extreme wijze hoeveel leed en destructie een gebrek aan introspectie en innerlijke ontwikkeling bij machthebbers kan aanrichten.  Innerlijke ontwikkeling voor constructief leiderschap. Innerlijke ontwikkeling staat dus helemaal niet los van het aanpakken van mondiale uitdagingen — het is fundamenteel voor hoe we ermee omgaan. De uitdagingen waar we nu voor staan — ecologische ineenstorting, systemische ongelijkheid, polarisatie — zijn geen technische problemen met duidelijke oplossingen. Het zijn wat sommigen adaptieve uitdagingen noemen: de obstakels zitten in ons, in onze waarden, gedrag en manieren van met elkaar omgaan. We kunnen ze niet oplossen zonder onszelf te veranderen. Een paar manieren waarop dit naar voren komt: • Van reactief naar responsief. W...

Vandaag zijn we er getuige van hoe ideologisch verdwaasde warlords de wereldwijde handel terugvoeren naar een middeleeuws gebruik: willekeurige tolheffingen. "Doe je niet wat wij willen?l Invoerrechten!", "Hoor je niet bij ons?  Wil je niet betalen? Dan staan we niet in voor je veiligheid!"  Het is hetzelfde fenomeen dat we zien in de zgn. 'failed states': landen waar het centraal gezag ver weg is, verdwenen is, of net aan de macht gebracht door conflict en corruptie.  De binnenlandse gevechten daar worden meestal geduid als tribale conflicten.  Cynici zien zo'n conflicten als onvermijdelijk. Vanuit vhet idee van de DEFENSIE van een eigen meerderwaardige cultuur zien ze ook geen andere manier dan er al dan niet rechtstreeks aan deel te nemen. Gewapende tolheffing op lokale en internationale schaal. Maar de voedingsbodem van deze conflicten is veel complexer en de 'oorzaken' ook dikwijls bovenlokaal. In de diverse samenlevingen zijn het ook meesta...

Veerkracht vanuit beperking. Ik lees een 'post' van Joy Singh Daarin bewondert hij een Japanese shiatsu-beoefenaar omwille van het feit dat die enkel met zijn  duimen, vingertoppen en handpalmen het werk doet.  J.S. besluit:  "De beperking dwingt altijd tot creativiteit, tot het verkennen van wat mogelijk is.  Tot het verleggen van de grenzen waar we tegenaan botsen.  Uiteindelijk transformeert de beperking tot een vat vol potentie,  een opening van de deur tot oneindige mogelijkheden."    Werken met wat er is. Ik hou zelf ook van die kracht van beperking: 'werken met wat er is'. Het noodzakelijkerwijze creatief verbinden van mogelijkheden maakt mij 'content'. Het onderhoudt ook mijn veerkracht. Ik vermoed dat we dat soort veerkracht ook dikwijls bewonderen bij bevolkingen die het 'met veel minder moeten doen' en toch volop lijken te kunnen genieten van het leven. De schaduw van overvloed. Ik pleit zeker niet voor een tekort aan degelijke leve...

 “l’Histoire se répète !” Het is een van de grootste dooddoeners voor iedereen die echt moeite wil doen om de komende generaties een gelukkiger, duurzame wereld na te laten. Ontkennen heeft geen zin. Maar vérder kijken dan cyclisch fatalisme kàn wel. De geschiedenis herhaalt zich — totdat de complexiteit zo groot wordt dat herhaling geen optie meer is. Dan is evolutie niet een keuze. Het is de enige uitweg.  De meeste financiële en geopolitieke machthebbers en strategen beroepen zich op herhalende cycli in het verleden om hun beleid voor de toekomst uit te stippelen. Die cycli zijn reëel. Wat de analisten echter over het hoofd zien, is dat dit soort herhalingen altijd plaatsvond binnen een bepaald niveau van complexiteit. We leven in een wereld waarin financiële systemen zo verstrengeld zijn dat een crisis in één hoek ervan binnen uren de andere kant bereikt. De enorme economische groei van de laatste 150 jaar waarmee het wereldwijde financiële systeem zijn evenwicht nog net ...

Vandaag ga ik naar een nagedachtenis van de aanslagen in Brussel. Johan werkte voor buitenlandse zaken in het complexe domein van internationale maritieme akkoorden. Op 22 maart passeerde hij, zoals bijna dagelijks, in Maalbeek. Hij kwam nooit meer thuis. Ook wij zagen hem nooit meer terug. Maar hij bleef herinnerd.  35 mensen deelden hetzelfde lot. 300 mensen werden gewond, maar nog veel meer families werden getroffen. De samenleving zelf was in choque. Het is het goed dat er herinnerd wordt. Vandaag horen we veel  over de secundaire gevolgen van de aanslagen: onzichtbare traumas bij overlevenden en hulpverleners, psychisch, psychosomatisch en zelfs puur fysiek: inwendige letsels als gevolg van de luchtdruk. Maar velen kregen hun leven ook moeilijk terug op de rails: praktisch, financieel. En de overheid schoot schromelijk tekort. Vernietigen 3 bommen. Voor ik vertrek hoor ik op de radio een aangrijpend verslag vanuit een ziekenhuis in Libanon . Honderden bommen. Gaza. Iran, ...

Een plotse terugval van de olie- en gasleveringen door oorlog is niet nieuw. In 197 3  en 2022 maakten we het ook mee. Van de JomKipoer-oorlog hielden we enkel nog wat lokale autoloze zondagen over.  Maar na de inval van Rusland in Oekraïne 2022 werd het huiswerk grondiger gedaan. Er kwam een historische versnelling van de energie- en klimaatwetgeving, die vervolgens echter terug afgezwakt  werd. "Hernieuwbare energie en warmtepompen vervingen de helft van het weggevallen Russische gas. " Uit een opinie-artikel van Benjamin Clarysse (BBL) in de Standaard, onthou ik alvast volgende reeks mogelijke 'positieve acties 'ter defensie van onze energievoorziening' :    Door het Europese Fit-for-55-pakket en het REPowerEU-plan uit te voeren, faseren we tegen 2030 meer gas uit, dan in een jaar langs Hormuz passeert.    Geef prioriteit aan de ontwikkeling van het energie-eiland in de Noordzee en garandeer zo een volwaardige verbinding met windenergie op...

Beleggen in de militaire industrie zit opnieuw in de lift.  Wat betekent dat voor bedrijven die niet zozeer investeren in crisis-bestrijding, maar in meer duurzame antwoorden op de wereldwijde meta-crisis? Oorlogen en wereldwijde spanning doen de vraag naar wapens stijgen.  Meer vraag betekent meer opportuniteiten tot winst voor de wapenleveranciers. De beloofde besteding van 34 miljard euro, de komende 5 jaar, door België alleen al in militaire defensie, lokt beleggers naar de wapenindustrie. Ook dual-use-bedrijven en toeleveranciers zien hun koersen stijgen.  Groen = de stijgende beurswaarde van 24 Europese bedrijven die minstens de helft van hun omzet halen uit lucht- en ruimtevaart of defensie.  Blauw = evolutie van 'gemiddelde aandelen' (de brede wereldindex)  Het meeste belastinggeld geïnvesteerd in defensie-aankopen gaat naar INTERNATIONALE bedrijven en fondsen.  Onze overheden zetten nu  echter ook heel wat mensen en middelen in om, in de ...

  Concurrentie is één van de menselijke en systemische krachten die ons kan aanzetten tot het creëren van vooruitgang. Maar voor het creëren van evenwichtige en duurzame collectieve oplossingen voor de problemen van deze tijd schiet concurrentie te kort en wordt zij zelfs een grote hinderpaal.  Concurrentie wordt dan net de drijvende kracht voor een destructieve wereldwijde 'race to the bottom'. De concurrentiële wedloop in het uitbouwen van maximale militaire vernietigingskracht is uiteraard hét voorbeeld van zo'n 'destructieve internationale concurrentiespiraal'.  Maar op tal van andere domeinen staat een gedwongen deelname  aan de wereldwijde race-to-the-bottom de weg naar reële en duurzame oplossingen in de weg. En het zijn net die oplossingen die vele effectieve redenen voor vijandigheid en oorlog zouden kunnen ontmijnen. Hoe bevrijden we ons uit deze vicieuze cirkel?  Een engelse psycholoog en een econoom beschreven het fenomeen. Zij bedachten ook een aanp...

Versterking van militaire defensie is geen vooruitgang. Het is hoogstens een erg kostelijk middel om de voorwaarden voor vooruitgang veilig te stellen.  Bestedingen aan defensie zijn niet-productief. De technologische spinoffs van verhoogde overheidsbestedingen in de defensie-industrie worden geregeld als extra verantwoording gebruikt voor deze uitgaven(1). Is het geen erg dure omweg om via destructieve technologie, 'toevallig' technologie te willen ontwikkelen die we kunnen gebruiken  bij het oplossen van de grote uitdagingen van deze tijd? Ook de collateral damage van productie en toepassing van militaire defensie zijn niet te onderschatten, zoals bijvoorbeeld aan klimaat, energie- en grondstoffenvoorraden, collectief psychisch welzijn de problemen van deze tijd zijn niet te onderschatten.  Moeten we daarom niet op zoek naar vormen van defensie die de wereld tegelijkertijd veiliger maken, de grote uitdagingen van deze tijd écht aanpakken, en systematisch reële en duurz...

Welk land is nog veilig voor de keizerlijke ongeremdheid van de huidige machthebber in Washington?  "Hoelang kan een regime dat openlijk  tal van ethische en internationale basisregels aan zijn laars lapt, nog tot onze verdedigings-alliantie blijven behoren?" Over die vraag had ik als puber voor het eerst een heftig meningsverschil met mijn vader. Hij verscheurde een poster die ik had opgegehangen in mijn kamer, en ik niette hem vervolgens terug aan elkaar. Het ging om de steun aan de Portugese dictator Salazar die toendertijd erg misdadig tekeer ging tegen de dekolonisatie van Mozambique, Angola en Guinee Bissau. Onze leiders staan stilaan voor een gelijkaardige keuze. Hoelang kunnen zij een bondgenootschap met een openlijke territoriale agressor verantwoorden? Tot hoever moeten zij onze Europese militaire defensie opdrijven om werkelijk zeggenschap op te kunnen eisen in de alliantie? Kunnen zij enkel lijdzaam tot het tij in de US keert, of tot een eventuele herverkiezi...

320.000 is 'ongeveer' het totaal aantal Oekraïense en Russische soldaten die één of meerdere amputaties moesten ondergaan als gevolg van Putins 'bijzondere militaire operatie' in Oekraïne.  Tel daar Gaza, Soedan, Congo en een aantal vergeten oorlogen en mijnenvelden bij en je komt ongetwijfeld aan een half miljoen verminkingen de voorbije jaren. Kostprijs? Technologie-aandelen doen het goed. De drone-markt  'explodeert'. De prothese-markt volgt. Uit zijn beursgang blijkt dat het Duitse bedrijf 'Ottobock'  in de eerste driekwart van 2025 al voor meer dan 53 miljoen euro protheses aan Rusland kon leveren.  De Russische staatsbegroting voorziet voor 2026 voorziet intussen al 1 miljard Euro voor "technische rehabilitatiemiddelen", een verdrievoudiging ten aanzien van voor de oorlog.. maar totaal ontoereikend om de slacht-offers van degelijke bionische protheses te voorzien.  De oorlog in Oekraïne zal misschien de geschiedenisboeken ingaan als ...

 Hoe we omgaan met oorlog en vrede is een persoonlijk proces. Het is iets dat bepaald wordt door onze leefomstandigheden, de media, onze relaties, onze voorgeschiedenis, en in veel gevallen ook de voorgeschiedenis van onze families en volkeren.  Onder het label 'persoonlijk' vind je gekleurde, persoonlijke verhalen.  Kwetsbaarheid vraagt in tijden van existentiële wanhoop en dominante ideologische simplifiëringen ook moed. We hopen dat deze verhalen niet leiden tot bevestiging van je vooroordelen, maar je hart kunnen bereiken, je geest openen en je eigen benadering van  macht & kwetsbaarheid, oorlog & vrede verrijken. 

Ik droomde vannacht dat ik een man de keel dichtkneep tot hij dood was. Hij was de handlanger van een afgewezen minnaar van de mooie bakkerin waar ik toevallig brood ging kopen. Ongewild werd ik de verdediger van de bakkerin en het doelwit van het duo. Met de minnaar kon ik contact krijgen doordat ik zijn moeder had gekend. En ik kon hem op andere gedachten brengen. Maar de handlanger was anders geprogrammeerd. Met een gummiknuppel kwam hij op mij af. Telkens als hij zijn arm dreigend hief lichtte er in zijn schouder een rood licht op. Onverwacht kon ik op één of andere manier het uiteinde van de gummi-knuppel grijpen. Ik was zelf verbaasd dat ik mezelf even later de man de keel zag toeknijpen en niet meer pogingen ondervond om mij van zich af te werpen. De toestand was uitzichtloos: "Liet ik hem los, dan was ik eraan. Zette ik door dan zou hij sterven". Ik heb zelf in mijn leven heel wat dieren geslacht of zien slachten: schapen, geiten, ganzen, kippen, varkens..  Ik weet ho...

Ik praat met een buur over de oorlog tussen de VS en Israël en Iran.  Voor de derde maal deze week krijg ik te horen  "Die volkeren daar zitten zo in elkaar dat zij altijd willen vechten, dat zit daarin." Maar voor de eerste maal vind ik woorden om hier niet-reactief op in te gaan.  "Ik denk daar anders over. Ik denk dat in alle landen de grote meerderheid vrede en het beste voor iedereen wil". En hij zegt : "Ja, niemand wil eigenlijk oorlog."  "Toch niet dichtbij" vul ik aan, maar in plaats van te genieten van deze 'gemeenschappelijke grond' merk ik op: "Er zijn er ook wel die verlangen naar oorlog."  En ik vertel over de ex-mijnwerkers uit Wales die, opgeleid tot para's, Tony Blair aan de mouw trokken om toch mar naar Irak te kunnen vertrekken." Zund.

De Bevex wapenbeurs was een groot succes: het enthousiasme voor de gewapende defensie van Vlaanderen leek unaniem: er was nog nauwelijks onderscheid te maken tussen de opinies van militairen, ministers, industriëlen en geopolitieke ideologen. Het credo was simpel: "zonder defensie ben je als land niets". Met op de achtergrond, het credo: "zonder dominantie in de wereld ben je zonder grondstoffenrijkdom blijft in de wereld, ben   Ook de grote fascinatie op de publieksdag sprak boekdelen.  Enkel bij de afwezigen waren er voor- en tegenstanders. Ze noemden mekaar bijna standaard resp. 'naïef' of 'gewetenloos'.  Maar wie kijkt er ook van op enige afstand, naar de motivatie systemische gevolgen van de versnelde overheidsinvestering in de private en semi-private defensie-industrie?  Zoals:  Als de overheid plots zo'n groot deel van haar middelen naar de private defensiesector verschuift, houdt zij er dan ook rekening mee dat de eigenaars daarvan in eerste i...

Een aangrijpend lied van Michael Franti, dat sinds de Vietnam-oorlog nog steeds niet goed en wel begrepen is.  De tekst is nochtans erg scherp en duidelijk:  

Onderstaand interview is een aanrader voor wie af en toe in de verleiding komt om te geloven in het  verhaal dat de US Iran tot vrede en democratie zou kunnen bombarderen.  Maar het is ook interessant voor wie, zoals onze minister van defensie, het nationaal-opportunistische verhaal propageert dat 'we met deze oorlog tegen Iran met het Westen de nodige stabiliteit zouden kunnen creëren om de petroleum--bevoorrading en andere belangen te kunnen garanderen'.  "Een land of regio tot vrede en democratie bombarderen werkt gewoon niet." Sigrid Kaag   is een Nederlands diplomate en voormalig vicepremier in Nederland voor Democraten66. Zij heeft veel concrete ervaring in het Midden Oosten o.m. als speciaal gezant voor de Verenigde Natie in Gaza, Syrië, Libanon..   Als lid van de felbesproken Gaza-executive-board kan zij moeilijk verdacht worden van eenzijdige anti-imperialistische gedachten.  Zij waarschuwt reeds aan het begin van de oorlog voor de geweld...

Voor de democratie in Iran en vrede in het midden-oosten waren er waarschijnlijk twee sleutelmomenten die 'we' misten.  Kunnen we hier voor onze defensie alsnog uit leren? Kans2: Net voor Trumps opzegging van het nucleair akkoord (2015–2018) Dit was wellicht het meest hoopvolle moment in decennia. President Hassan Rohani vertegenwoordigde een gematigd, pragmatisch hervormingsgezind blok. Het nucleair akkoord (JCPOA, 2015) had de internationale isolatie doorbroken, de middenklasse groeide, jongeren en vrouwen eisten meer vrijheden. Er was een voelbare sociale druk van onderuit. (2017) Het is misschien moeilijk te geloven – vooral voor westerse waarnemers die veranderingen in de Iraanse samenleving afmeten aan de mate waarin vrouwen hun haar onder de sluier laten zien – maar veel Iraniërs zullen niet in de eerste plaats op zoek zijn naar gerechtigheid, mensenrechten of sociale en persoonlijke vrijheden wanneer ze aanstaande vrijdag naar de stembus gaan voor de presidentsver...

Hoe effectief is onze defensie tegen terroristische dictaturen ? Militaire defensieve opbouw van Europa, prima. Maar de verleiding om die offensief te gebruiken is groot. België heeft zijn eigen ervaring met de effecten van het omverwerpen en steunen van regimes in zijn ex-kolonie.  Onze NAVO-bondgenoot, de US is er absoluut meester in.  Maar hoe dikwijls zorgde dat werkelijk voor meer vrede en veiligheid? 10 jaar geleden legde de activistische US-politicus Bernie Sanders uit waarom hij toen al geloofde dat het voor Iran ook niet zou werken.  nationalistisch en ideologisch gedreven militaire interventies 'produceren' doorgaans nog meer nieuw geweld en chaos. Vraag aan onze minister van oorlog: "Waarom zou dat nu anders zijn met Iran". Welbeschouwd waren er in de recente geschiedenis wel verschillende scharnier-momenten met reële kansen op slagen voor onze verdediging tegen het religieus-militair-expansionisme.

Welke richting moeten we uit om de defensie van Vlaanderen wérkelijk tot een langdurig succes te kunnen maken? Is een effectieve defensie mogelijk door enkel versneld te gaan bewapenen en mee te gaan in de oorlogen van onze bondgenoten? Kan vrede tot stand komen als we alleen maar streven naar het behoud van eigen economische en sociale welvaart als enige doel? Hoe effectief kan een strategie zijn die daarbij voornamelijk inzet op economische en militaire dominantie?  En bij gebrek aan reëel uitzicht op de permanente overwinning: mag het einddoel dan toch iets meer zijn dan enkel ons eigen tijdelijk lijfsbehoud binnen wankele, wreed en duur (!)bevochten geomilitaire evenwichten?   En waar blijven we met onze defensie tegen klimaatverandering, energieafhankelijkheid, uitputting van mens en natuur, disruptie van de rechtsstaat, verlies van biodiversiteit en van culturele rijkdom? Wie vrede wil,  moet veel méér  doen en laten  dan zich voor te bereiden op oorl...

Wie de scheepvaart kan verzekeren, domineert. Geen enkel commercieel schip vaart uit zonder verzekering. Al 300 jaar is Londen — via Lloyd's — het mondiale centrum van de maritieme verzekering, nauw verbonden met de Britse en Amerikaanse inlichtingendiensten. Door het conflict rond Iran zijn de verzekeringspremies voor de Straat van Hormuz soms vertienvoudigd. Schepen blijven voor anker liggen of varen omweg via Kaap de Goede Hoop, wat de wereldwijde vrachtkosten flink opdrijft. Trump kondigde hierop militaire escortes aan én een gesubsidieerde staatsverzekering via de DFC. Daarmee grijpt Washington het 300 jaar oude Britse monopolie op de maritieme verzekering. De boodschap is duidelijk: alleen Amerikaanse staatsmacht kan bij extreme risico's de wereldhandel nog garanderen. Maar het speelveld is groter: Rusland biedt al alternatieve verzekeringen aan voor een "spookvloot", en China stuurt zijn eigen marine om zijn energieaanvoer te beschermen. bron: Rtbf-Economie ...

Een tekening zegt soms meer dan woorden. Humor kan beeld geven aan dat wat niet te beschrijven valt. Het kan elementen bij elkaar brengen die onverwacht net dat schokje geven waardoor ons de schellen van de ogen vallen.  Sorry als het soms niet meer is dan een doekje voor het bloeden, of misschien zelfs een bevrijdende aderlating voor enig ophopende wanhoop. Zolang we maar niet permanent-cynisch worden. Fantastisch overigens hoe A.I. de kloof kan dichten tussen  een gebrek aan tekentalent en een overvloed aan inspiratie.   Al is de Eejaaj-interpretatie soms wel ronduit.. lachwekkend op een manier die we niet bedoeld hadden !

Hoe we ons verhouden met oorlog & vrede is persoonlijk. Het is een voortdurend proces dat beïnvloed wordt door onze voorgeschiedenis, de voorgeschiedenis van onze families en volkeren, door onze leefomstandigheden, onze intelligentie en inlevingsvermogen, door gebeurtenissen, de invloed van duiding, propaganda, selectiviteit van de media, door onze relaties, de logaritmes van de sociale media, AI.. Onder het label 'persoonlijk' vind je gekleurde, persoonlijke verhalen. Die zijn soms kwetsbaar. In tijden van existentiële wanhoop en dominante ideologische simplifiëringen vraagt dat moed. Een ander soort moed dan met geharnast met technologie de gewapende vijand tegemoet gaan. Maar minstens even belangrijk als het gaat voor het werken aan vrede en welzijn. We hopen dat deze verhalen niet leiden tot een bevestiging van je vooroordelen, maar dat ze je hart kunnen bereiken, je geest verder kunnen openen en je eigen benadering van  macht & kwetsbaarheid, oorlog & vrede...

 Mannelijke logica?  " Je kan pas gerust zijn als de laatste tegenstander geveld is of in bedwang gehouden (door je grote broer). " Theo Francken op Facebook 9 maart.  Francken is Belgisch minister van defensie. In zijn vrije tijd is hij o.m. bokser.      Vrouwelijke wijsheid: "Geef meer zeggenschap aan een 'levenwekkende moraliteit'!" Noa is een Israëlische zangeres die het opneemt  voor de duurzame vrede van de diverse volkeren in het Midden-Oosten. 

Ik luister. Ik noteer. Ik leg verbanden. Ik verken. Ik bevraag, ook mezelf. Ik onderscheid. Ik waardeer. Ik waarschuw. Ik publiceer hier een eerste systemische neerslag. Meer uitleg volgt. Ik nodig je alvast uit om mee te denken.

Oorlog in de oliestaten van het Midden Oosten. Duizenden luchtvaart-toeristen, zakenlui en werknemers komen vast te zitten door sluiting van het luchtverkeer in de Golfstaten en omgeving. 

Vlaanderen 1914 Oekraïne 2026