Ik droomde vannacht dat ik een man de keel dichtkneep tot hij dood was. Hij was de handlanger van een afgewezen minnaar van de mooie bakkerin waar ik toevallig brood ging kopen. Ongewild werd ik de verdediger van de bakkerin en het doelwit van het duo. Met de minnaar kon ik contact krijgen doordat ik zijn moeder had gekend. En ik kon hem op andere gedachten brengen. Maar de handlanger was anders geprogrammeerd. Met een gummiknuppel kwam hij op mij af. Telkens als hij zijn arm dreigend hief lichtte er in zijn schouder een rood licht op. Onverwacht kon ik op één of andere manier het uiteinde van de gummi-knuppel grijpen. Ik was zelf verbaasd dat ik mezelf even later de man de keel zag toeknijpen en niet meer pogingen ondervond om mij van zich af te werpen. De toestand was uitzichtloos: "Liet ik hem los, dan was ik eraan. Zette ik door dan zou hij sterven". Ik heb zelf in mijn leven heel wat dieren geslacht of zien slachten: schapen, geiten, ganzen, kippen, varkens.. Ik weet hoe het is wanneer het laatste leven uit een levend wezen wegschokt en -vloedt. Overigens zijn er ook genoeg films tegenwoordig waarin het vermoorden van een mens schaamteloos tot in de details in beeld gebracht wordt. Mijn droom was dus heel realistisch. Ik wist dat het doden van deze agressor heel wat juridisch gedoe zou geven maar ik voelde mij tegelijk volledig ingedekt door overheid en goegemeente. Ik achtte de kans heel klein dat ik door contact te krijgen de mens zou kunnen loslaten uit mijn dodelijke greep zonder dat dit zou leiden tot mijn eigen dood en die van de bakkerin.
Ik bleef drukken. -- Ik doodde. -- Ik lachte niet, noch voelde ik mij een held. -- Ik werd wakker.
We kunnen gewapende defensie een noodzakelijk kwaad noemen. We kunnen, er over
discussiëren hoe effectief de wapenwedloop al dan niet is voor effectiéve veiligheid en vrede. Maar hoe zouden we ons ooit kunnen verheugen in het 'onverdoofd slachten' , iets waarvoor ook de meest moderne wapens uiteindelijk nog steeds moeten dienen.
En hoe is het mogelijk dat dezelfde mensen die zich keihard inzetten tegen rituelen waarbij dieren in direct contact, maar zonder verdoving worden geslacht en zich tegelijkertijd kunnen verheugen in de efficiëntie en het economisch rendement van technologie om mensen massaal uit te schakelen, ledematen af te rukken, te doen bloeden, levend te verbranden, te verpletteren, te verstikken.. zonder enige verdoving ?
Ik zie een verklaring in de drie manieren waarop men kan overgaan tot onverdoofd slachten:
1. in volle bewustzijn; in contact en met respect voor het slacht-offer,
2. onder de eenzijdige verdoving van het eigen rationeel en gevoelsmatig bewustzijn
3. door volledige disconnectie, nabij of op afstand, van de slacht-offers.
Reacties