Doorgaan naar hoofdcontent

Schipper mag ik overvaren, ja of neen?

Vandaag zijn we er getuige van hoe ideologisch verdwaasde warlords de wereldwijde handel terugvoeren naar een middeleeuws gebruik: willekeurige tolheffingen. "Doe je niet wat wij willen?l Invoerrechten!", "Hoor je niet bij ons?  Wil je niet betalen? Dan staan we niet in voor je veiligheid!" 

Het is hetzelfde fenomeen dat we zien in de zgn. 'failed states': landen waar het centraal gezag ver weg is, verdwenen is, of net aan de macht gebracht door conflict en corruptie.  De binnenlandse gevechten daar worden meestal geduid als tribale conflicten.  Cynici zien zo'n conflicten als onvermijdelijk. Vanuit vhet idee van de DEFENSIE van een eigen meerderwaardige cultuur zien ze ook geen andere manier dan er al dan niet rechtstreeks aan deel te nemen.

Gewapende tolheffing op lokale en internationale schaal.


Maar de voedingsbodem van deze conflicten is veel complexer en de 'oorzaken' ook dikwijls bovenlokaal. In de diverse samenlevingen zijn het ook meestal vooral de GEWAPENDE elementen die voor conflict kiezen: militairen en maffioze groepen die volop garen kunnen spinnen van.. de tol die anderen betalen.  

Internationale bedrijven en organisaties spelen het spel mee op hun schaal. Dat blijkt ook uit onderzoek. En dat zal met de reders m.b.t. Hormoez niet anders zijn.

 

Kunnen we hier dan spreken van een terugval naar middeleeuwse toestanden? Neen. We zien hetzelfde patroon, maar de context is anders.  De wereld is meer dan ooit verbonden. De gewapende 'tollenaars', zowel op grote als op kleinere schaal, zijn slechts een exponent van een systeem dat individueel, tribaal, nationaal en corporatistisch opportunisme heeft ingebouwd en als belangrijkste motor en over de ganse wereld gepropageerd en verspreid. Er is geen weg terug, enkel een weg vooruit. En daar ligt de keuze: 

Kiezen we voor 'de vlucht vooruit' die met een exponentieel stijgende vernietigings- en uitputtingskracht weinig rooskleurig uitzicht biedt?

 Of kiezen we voor een volgende stap in de wereldwijde menselijke samenwerking? 

De volgende vraag: "aan wie laten we die keuze over?" en "hoe nemen we ze, wereldwijd, als minder-cynische burgers, ook zelf mee in handen?"


Reacties