Ik praat met een buur over de oorlog tussen de VS en Israël en Iran.
Voor de derde maal deze week krijg ik te horen
"Die volkeren daar zitten zo in elkaar dat zij altijd willen vechten, dat zit daarin."
Maar voor de eerste maal vind ik woorden om hier niet-reactief op in te gaan.
"Ik denk daar anders over. Ik denk dat in alle landen de grote meerderheid vrede en het beste voor iedereen wil". En hij zegt:
"Ja, niemand wil eigenlijk oorlog."
"Toch niet dichtbij" vul ik aan, maar in plaats van te genieten van deze 'gemeenschappelijke grond' merk ik op: "Er zijn er ook wel die verlangen naar oorlog." En ik vertel over de ex-mijnwerkers uit Wales die, opgeleid tot para's, Tony Blair aan de mouw trokken om toch mar naar Irak te kunnen vertrekken." Zund.
Reacties