Defensie Vlaanderen & de Wereld

Immateriële vooruitgang heeft geen limieten, materiële middelen zijn eindig. Technologische utopisten en spirituele toekomstdenkers vergeten soms dat hun wilde dromen vooralsnog altijd een schaarse materiële component bevatten. Dat geldt òòk voor de snelgroeiende artificiële intelligentie. De aantrekkingskracht van de revolutionaire mogelijkheden en de kans op fabuleuze winsten van AI is groot. In deze wereld bepalen winstambities ook grotendeels de keuze waaraan onze schaarse materiële middelen worden besteed. Maar koken kost geld. Ook voor AI. En de stijgende prijs van AI-'tokens', zet de commerciële AI-klanten al een beetje terug met de voetjes op de grond.  Beleggers in fysieke datacenters ligt het anders: nemen echter de vlucht in de lucht, als de aarde zijn beperkingen stelt, heeft die schijnbaar 'no limits..'.  Niet alleen de US mikken met Musk en Bezos op het mogelijke concurrentieel voordeel van datacenters in de ruimte. Ook Europa zal eerlang beslissen of het ...

Eén studente deed mij, in mijn snikhete woonkamer,  in het putje van de hittegolf, een zucht van verlichting slaken. Zij was de eerste persoon die ik op de radio hoorde die het niet alleen had over hitte-plannen en klimaat-adaptatie, maar ook nog bleek te geloven om iets aan de oorzaak te kunnen doen.   31° was het. Ik heb zelf geen airco, maar ik had die middag even in een gekoelde wachtzaal doorgebracht. Toen ik daar buiten kwam voelde ik hoe snel ik al vervreemd was van de hete werkelijkheid. Ik stelde mij al meteen voor hoe de meer vermogenden en invloedrijken van hun geklimatiseerde bureaus, in hun gekoelde autos zouden stappen op weg naar hun ge-aircontionede huizen. Weg urgentie! Weg momentum om er écht iets aan te doen.! Welkom 'business as usual' en zijn kortzichtige prioriteiten.. Wie verdedigt ons effectief? De vervreemding is niet nieuw. Het paniekerig schrappen van treinen en bussen vanwege de hitte werd als een fait-divers bericht. In feite was het een capit...

De meeste Vlamingen kennen oorlog enkel van de pellicule. Tussen zijn wreedheid en de eigen ervaring zit een veilig scherm. Al wie de grote oorlogen op ons eigen grondgebied nog aan den lijve ervaarde, is intussen verdwenen. Zo ook mijn moeder. Maar ik heb nog een opname. Op 93-jarige leeftijd deelde zij enkele van haar herinneringen over het begin van de oorlog in her dorp.  Ze was toen 18 jaar.  Mei 2015  Beluister hier de pakkende getuigenis  over vluchten, dode soldaten, ..en een moerbeiboom. Juni 2026 "Het duurt drie generaties vooraleer de wonden van een oorlog geheeld zijn"  Als telg van de 1e na-oorlogs generatie, kreeg ook ik wel wat oorlogs-lading mee. Mijn 'drive' voor het maken van deze blog zal daar ook wel uit voort komen: "niet wachten op oorlog, maar proactief aan vrede werken!"  In mijn 'oorlogs-erfenis' zat echter nog iets moois verborgen: namelijk 'het verlangen naar een moerbeiboom !'  Intussen is dat verlangen vold...

Taalstrijd is een belangrijke brandstof voor vele nationalistische oorlogen. Ons 'gepacificeerde' land ondervindt nog dagelijks de 'collateral damage' van een taalstrijd. Soms doet het deugd om perfect tweetalige kinderen te ontmoeten. Zij lijken van nature bruggenbouwers, ambassadeurs voor wederzijdse vrede en begrip.  Maar dat wordt niet iedereen zomaar in de schoot geworpen. Mijn eigen verhaal. De 'dortoir' van het internaat Saint Louis. Ik sliep precies in dat bed op de voorgrond. 1969 Het jaar voordien speelden we nog op de speelplaats: "Leuven Vlaams! Leuven Vlaams!".  Die van 't zesde waren de politie, wij waren de protesterende studenten. "De Walen, de Walen wat doen we ermee? Wat doen we ermee? We vegen ermee, we vegen ermee de straat. De straat !". Het ging er soms wild aan toe, zodat de 'meesters', die wel wat tumult konden verdragen, af en toe moesten ingrijpen. Vermoedelijk bootsten we na wat we op televisie zagen. Of...

De temperatuur stijgt. Gelukkig hadden we net nog even een regenperiode: alles groeit en bloeit! Maar de effecten van klimaatverandering geven ons één zekerheid: er komen nog extreem droge en extreem natte periodes. De kans op rampen is groot: rampen waar Vlaanderen zich op kan voorbereiden; rampen die Vlaanderen slechts kan afwenden door zowel lokaal als wereldwijd samen te werken.. rond water.  Wat niet ziet niet deert? De meeste Vlamingen kennen water als iets dat vanzelf uit de kraan stroomt; als veelal ongewenste regen of als overvloed in zeeën en rivieren. Wat zich ònder de grond afspeelt blijft meestal buiten het zicht. Nochtans is dat net van zeer groot belang voor onze waterveiligheid.    Eind mei 2026: toch alweer 'code geel'. "Na een zeer droge maand april blijven de waterpeilen en grondwaterstanden in Vlaanderen onder druk staan. Op verschillende locaties in onbevaarbare waterlopen, vooral in het westen, worden kritieke drempels onderschreden. ( VMM )....

' Straatvinken '. Centrum Kontich. Ik tel samen met mijn zus een uur lang het verkeer op de Antwerpsesteenweg. De uitslag is verbijsterend. We tellen 684 gemotoriseerde voertuigen en welgeteld 56 voetgangers. Er passeren ook 174 fietsers (waarvan 21 bakfietsen). Meer dan 10 auto's per minuut, grotendeels met één persoon; amper voetgangers, in het midden van een dorp. Het is duidelijk dat er iets grondig mis is met de persoonlijke en georganiseerde invulling van onze behoefte aan  mobiliteit. De Antwerpsesteenweg, een Heerweg van minstens 2000 jaar zag al heel wat verkeer passeren. Een AI reconstructie van de eerste verharding in rond 1650..   Hadden zij vroeger een levendige functie van allerlei soorten weggebruikers. Vandaag worden vele dorpstraten volledig gedomineerd door de auto.   Hoe is het zover kunnen komen?   "Waarom koos een dichtbevolkte regio als Vlaanderen grotendeels voor een toekomstbeeld met onbeperkt gebruik van de individuele auto?" Het be...

Militaire opbouw gaat dikwijls over defensie van 'onze' waarden. Maar welke waarden willen we verdedigen? Hoe verdedigt onze regering die waarden? Hoe verdedigt zij die tegen buitenlandse inmenging? Waarden verdedigen begint met ze te herkennen wanneer ze worden aangevallen — ook als de buitenlandse aanvaller geen leger heeft, maar een aandeelhoudersstructuur. Zondagsrust De zondagsrust was tot voor kort een collectieve praktijk die waarden als gemeenschappelijke tijd, rust en sociale cohesie beschermde. Er is minder verkeer, mensen moeten niet gaan werken of naar school. De meerderheid is dus VRIJ om te sporten, met hun gezin een uitstap te doen, religieuze of spirituele samenkomsten bij te wonen, of gewoon te zijn, te genieten, te verwerken, zich te vervelen zelfs.   De zondagsrust was een cultureel gebruik dat niet alleen religieuze maar vooral ook sociale gronden had. Lange tijd beschermd door een 'religieuze plicht' — bleef de zondagsrust niet gespaard door de indu...

De finale van het 70e Eurovisiesongfestival: 5 landen boycotten deze editie uit protest tegen de deelname van Israël. De andere omroepen blijven bij het standpunt 'Eurovisie is apolitiek'. In 2009 trad Israël nog zelf op met een duidelijk politiek statement: de Israëlische zangeres Noa zong er samen met de Palestijns-Bulgaarse Mira Awad het lied "There must be another way". Jaren geleden was ik, heel toevallig, voor een week chauffeur en roadie voor een tour van Noa door Frankrijk en Luxemburg. En ook Mira kon ik live ontmoeten, nadat ze  een optreden met leerlingen van het Rozenberg-college in Mol had afgesloten met een prachtige versie van 'Imagine'. Noa was destijds voorbij haar grootste succesperiode met hits als 'Beautiful that way' en optredens tot en met in Carnegy Hall. Zij leek wat moeite te hebben om een trapje lager op de ladder van roem te moeten zingen. Zij leed ook onder een onuitgesproken boycot van Israëlische artiesten. Mira z...

Ik spreek met een Vlaams Belang-militant over oorlog & vrede. We zijn het erover eens dat financiële belangen een belangrijke motor zijn die de oorlogsmachine aan de gang houdt. Wat het Midden-Oosten betreft heeft hij een fatalistische, op ‘volksaard’ gebaseerde visie: “Die mensen zullen altijd vechten, die zijn zo.” Ik deel mijn overtuiging dat er daar veel meer in het spel is dan individuele of etnische verschillen, en dat de meeste mensen ook daar vrede willen. Opnieuw vinden we elkaar: “Ja, wie zou er nu oorlog willen? De meeste mensen willen dat niet.” , beaamt hij. Dat “de meeste mensen geen oorlog willen” is erg belangrijk. Het beeld dat ‘de anderen’ de oorlog willen, is namelijk één van de belangrijkste motoren van de oorlogsmachine. Defensie die gebaseerd is op dat beeld voedt de angst en de vervreemding van de ‘ander’. ‘Een land’ is geen mens. Machthebbers en burgers zijn dat wel. Ik ben een vurig pleiter tegen het voortdurend antropom...

Drinkwater. Het is één van de belangrijkste maar meest onderschatte strategische 'resources'. Het vernietigen of vergiftigen van de drinkwater-voorzieningen is een eeuwenoude tactiek om de defensie van de vijand te breken. Ons Belgisch nationaal-crisiscentrum onderkent wel de mogelijkheid van een 'drinkwaterverstoring door een aanval 'op vitale infrastructuur', maar gaat daar verder licht mee om. Langzame zelfvergiftiging van de watervoorziening valt al helemaal buiten de scope.  Met de recente versoepeling van de drinkwaternormen voor 'triazolen' in West Vlaanderen staat de drinkbaarheid van ons water nu wel plots in de aandacht. Onafhankelijk Vlaanderen? Vlaanderen zou erg voorzichtig moeten omgaan met zijn eigen water. Voor zijn drinkwater is het nu immers voor 57% afhankelijk van Waalse of buitenlandse aanvoer. En dat gaat niet alleen om het Spa-water dat de WestVlamingen massaal aankopen vanuit voorzorg, een voorzorg die de Vlaamse Overheid naar hun men...